
Iquitos, midden in het Amazone woud
Iquitos, een stad met ruim 600.000 inwoners en omwoners midden in de “Groene Hel”, het Amazone oerwoud in het Zuid-Amerikaanse land Peru, kent vele achterstandswijken met gebroken gezinnen. De bevolking leeft veelal van de natuur, vooral van het groene woud en de rivier de Amazone met haar zijtakken. Een nationale maatschappelijke zorg, zoals wij die in Nederland kennen, is er niet. De regering verstrekt weinig of geen middelen vanuit de hoofdstad Lima en het onderwijs is ver beneden peil.
Kinderen leven vaak in zorgwekkende omstandigheden omdat zij maar één ouder hebben, die niet goed op hen kan passen, vaak niet kan voeden of hen de straat op stuurt om snoepjes te verkopen, waarbij het onderwijs er bij in schiet. Meestal gaat het dan om alleenstaande moeders met meerdere kinderen, vaak van verschillende vaders. Binnen deze gezinnen is er doorgaans sprake van geweld en misbruik.

Het merendeel van de families in Iquitos leeft in grote armoede ...
De werkeloosheidscijfers zijn erg hoog, met als resultaat dat 62% onder de armoedegrens en 42% in extreme armoede leeft (Ministerie van Gezondheidszorg, 2004). Het percentage analfabeten en laag geschoolden is schrikbarend. Volgens een nationaal onderzoek van het Ministerie van Onderwijs (2003) is ruim 17% van de 5-15 jarige kinderen van Iquitos nooit op een school ingeschreven geweest. Van de kinderen die wel naar school gaan, maakt bijna 10% hun opleiding niet af. Een groot deel van de Iquitenen zijn dag in en dag uit maar met 1 ding bezig: overleven! Zaken als onderwijs, opvoeding, gezondheid, hygiene en persoonlijke ontwikkeling en groei worden daardoor volledig naar de achtergrond gedrukt.





